ลูกงอแง ไม่ใช่ลูกดื้อ

เวลาลูกร้องไห้ลงไปกับพื้นกลางห้าง พ่อแม่หลายคนรู้สึกทั้งอายและหงุดหงิด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในหัวของเด็กตอนนั้น ไม่ใช่การ “แกล้งดื้อ” อย่างที่เราเข้าใจ

สมองส่วนเบรกยังสร้างไม่เสร็จ

สมองส่วนที่ควบคุมอารมณ์ของเด็กเล็กยังพัฒนาไม่เต็มที่ เมื่อเขาเหนื่อย หิว หรือผิดหวัง อารมณ์จึงพลุ่งพล่านจนหยุดเองไม่ได้ การงอแงคือสัญญาณว่าเขากำลังต้องการความช่วยเหลือ ไม่ใช่การท้าทายเรา

สงบก่อน แล้วค่อยสอน

ตอนลูกกำลังร้อง สมองเขายังรับเหตุผลไม่ได้ สิ่งที่ช่วยได้คือการอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงสงบ บอกว่า “แม่อยู่นี่นะ” รอให้เขาสงบลงก่อน แล้วค่อยพูดคุยถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทีหลัง

ตั้งชื่อให้ความรู้สึก

ลองช่วยลูกเรียกชื่ออารมณ์ เช่น “หนูกำลังโกรธที่ของเล่นพังใช่ไหม” การที่เด็กรู้ว่าตัวเองกำลังรู้สึกอะไร เป็นก้าวแรกของการจัดการอารมณ์ได้ด้วยตัวเองเมื่อโตขึ้น